Udźce z indyka z warzywami

Potrawy się robią, dania znikają z talerzy, desery się chłodzą w lodówce, a potem szybko kończą. 

Czasu na blogowanie jednak brak, wspomnienia o daniach nikną (w żołądku).

Może indycze udźce natchną mnie to częstszego uwieczniania naszych dań i robienia blogowych notek?

Po tym melancholijnym wstępie, mogę przejść do meritum. Przepis zaczerpnięty z bloga koleżanki, zmieniony co nieco (ona użyła kurczaka) - adres bloga: smacznegokolego.blogspot.com

My generalnie jadamy indyka, z kurczaków zrezygnowaliśmy (tzn. oprócz tych eko). Podobnież mięso indycze nie chłonie tak antybiotyków i hormonów, jak przyjaciel kurczak. I hodowla przebiega w nieco lepszych warunkach, co ma wpływ na jakoś mięsa.

Do tego mięsa na udźcu jest bardzo dużo i nie trzeba się zmagać z szukaniem mięsa na kościach z kurczaka.

Udźce z indyka z warzywami

2 kg udźców z indyka (było to 5 sztuk, dla 5 osób dorosłych - mięsa było tyle, że część z nas nie dała rady zjeść w całości swojego udźca)

450g fasolki szparagowej

3 marchewki

10 średnich, młodych ziemniaków

3 cebule czerwone

3 ząbki czosnku

2 łyżki miodu

sól

pieprz

tymianek

oregano

rozmaryn

papryka ostra

olej rzepakowy

Indyka wymyć, natrzeć solą i pieprzem. Można spróbować usunąć z indyka żylaste błony. Podsmażyć na oleju rzepakowym z dwóch stron. Zdjąć z ognia. Przyprawić indyka tymiankiem, ostrą papryką i wyciśniętym przez praskę czosnkiem.

Marchewkę obrać i pokroić w dość grube plastry pod skosem. Cebulę obrać i pokroić w ósemki.
Na olej pozostały na patelni po indyku wlać 2 łyżki miodu, rozmieszać. Warzywa przesypać na patelnię i podsmażyć ok. 5min.

Ziemniaki obrać, albo dokładnie umyć. Pokroić na ćwiartki. Obtoczyć delikatnie w oleju rzepakowym, posypać rozmarynem, solą i pieprzem. My kupiliśmy niedawno bardzo dobry olej rzepakowy, pachnący orzechami i jako dodatek do dań smakuje rewelacyjnie i w niczym nie przypomina oleju rzepakowego "popularnego".

Na blachę wysypać warzywa, posypać oregano. Na warzywa wyłożyć mięso. Między warzywa i indyka wysypać ziemniaki.

Całość piec na termoobiegu, ok. 1h, w temp. 190 stopni.

Podawać z ulubioną sałatą.

A.

Pieczony filet z indyka

Obiecałam sobie jakiś czas temu, że będę piec/gotować mięso, które później trafi na nasze kanapki.

Robię regularnie zakupy w sklepach internetowych i ma to taki plus, że mogę dokładnie poczytać etykiety towarów, w tym wędlin, które w sklepach stacjonarnych często kupuję na wagę i nie mam okazji poznać ich składu.

Nawet naprawdę drogie wędliny mają w sobie wiele różnych składników, których wolelibyśmy regularnie nie spożywać. Weźmy pierwszą lepszą z brzegu szynkę, cena prawie 40zł za kg, rzekomo tradycyjna i w ogóle och i ach (posiłkuję się danymi stąd):

szynka wieprzowa z tłuszczem (70,5%) - cieszmy się, że aż tyle tej szynki w szynce

woda - na drugiej pozycji w spisie, czyli pewnie stanowi z 25% szynki, co odczujemy po 2 dniach leżakowania wędliny w lodówce, gdy nam szynka pięknie zwilgotnieje i zrobi się obślizgła

sól

białko sojowe

stabilizatory-E451, E450 - te cuda nie aż tak straszne, bo co najwyżej mogą pogarszać wchłanianie wapnia, magnezu i żelaza oraz powodować osteoporozę i odkładanie się wapnia

przyprawy naturalne i ich ekstrakty- brzmi ok

zagęstnik - E407 - roślinny środek żelujący i zagęszczający z czerwonych glonów morskich. W bardzo małym stopniu wchłaniany w przewodzie pokarmowym. W dużych dawkach może ograniczać przyswojenie składników mineralnych (np. potasu) i działać przeczyszczająco. Odradza się częste spożywanie.

substancja wzmacniająca smak-E621 - glutaminian sodu; syndrom "restauracji chińskiej" (bóle głowy, ucisk w skroniach, sztywność karku); stosowanie w żywności dla dzieci i niemowląt zakazane;

regulator kwasowości-E262 - podobno nieszkodliwy

przeciwutleniacz-E301 - sól sodowa kwasu askorbinowego

substancja konserwująca-E250E - azotyn sodu (wchodzi w reakcje z cząsteczkami białka w wyniku czego mogą wytwarzać się rakotwórcze nitrozoaminy, szkodzi przy nadciśnieniu). Odradza się częste spożywanie.

Jak widać nawet dobra "szynka tradycyjna" ma niewiele wspólnego z tradycją.

Dlatego też będę testowała różne przepisy na mięsa przyrządzane domowo. Co prawda surowe mięso, które będę przerabiać, też zawiera nieokreślone dodatki, ale na pewno w mniejszej ilości niż kupne wędliny.

Ostatnio przyrządzałam filet z indyka. Generalnie miałam zrobić według jakiegoś konkretnego przepisu, a skończyło się na tym, że zrobiłam według swojej koncepcji. Zatem jeśli chcecie piec filet, nie trzymajcie się ściśle przepisu, można spokojnie dać takie przyprawy, jakie się lubi, albo akurat się ma.
Dodatkowo wspomnę, że za 1kg mięsa z indyka zapłaciłam ok. 21 zł. Doliczając nawet koszt przypraw i energii elektrycznej oraz wkład własny:), taki wyrób wychodzi taniej niż "dobra" sklepowa szynka.

Pieczony filet z indyka
1 kg filetu z indyka
sok z jednej cytryny
2 łyżki octu balsamicznego (opcjonalnie)
8 - 10 ziarenek jałowca
tymianek
2-3 ziela angielskie
4 liście laurowe
papryka słodka
papryka ostra
10 ziarenek kolendry
3 ząbki czosnku
2 łyżki oliwy z oliwek
pieprz
sól

Przyprawy wrzucamy do moździerza, rozbijamy. Dodajemy sok z cytryny, ocet balsamiczny, dwie łyżki oliwy z oliwek. Mieszamy.
Filet myjemy i związujemy dobrze grubą nitką/sznurkiem, nadając mu odpowiedni kształt. Smarujemy filet dokładnie 3/4 mikstury z mozdzierza, odkładamy indyka na 2 - 3 h (można i na całą noc odłożyć do lodówki, o ile się nam nie spieszy). Po leżakowaniu filet wkładamy do rękawa do pieczenia, wlewamy resztę przypraw do środka. Związujemy rękaw.

Pieczemy ok. 40-45 min w temperaturze 180 stopni.

Poniżej zamarynowany indyk wieczorową porą i oczywiście rączka mojego syna, który już chciał spróbować, jak mięsko smakuje:

I indyk rano, po upieczeniu:

A.